Τρίτη, 31 Ιανουαρίου, 2023
spot_img
ΑρχικήΒΗΜΑ ΑφιέρωμαΚοινωνία φθόνου ή κοινωνία  ευθύνης;

Κοινωνία φθόνου ή κοινωνία  ευθύνης;

Σύναξη Νέων στην Ι. Μονή Χρυσοπηγής

27 Δεκεμβρίου 2022


Με τη χάρη του Θεού και την παρουσία νέων  από όλη την Κρήτη –και όχι μόνο– πραγματοποιήθηκε και φέτος, την Τρίτη 27 Δεκεμβρίου 2022, στο Μετόχι της Ιεράς Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής Χρυσοπηγής, στην Αγία Κυριακή, η  καθιερωμένη σύναξη νέων, υπό την φροντίδα της Ιεράς Μονής Χρυσοπηγής και την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου και Ποιμενάρχου μας κ. Δαμασκηνού.

Ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος

Νωρίς το πρωί τελέστηκε  Θεία Λειτουργία στον Ι. Ναό του Αγίου Πορφυρίου (κάτω από την Μεταμόρφωση στο Κάστρο).

Επιμέλεια Κειμένου: Ειρήνη Χνάρη

Στον συνεδριακό χώρο της Αγίας Κυριακής την εκδήλωση είχαμε την ευλογία να ανοίξει ο  Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος με τον πάντοτε εμπνευσμένο πατρικό του λόγο. Στη συνέχεια χαιρέτισε ο Σεβ. Μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου κ. Δαμασκηνός, ο εκπρόσωπος της Μητροπόλεως Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου π. Βασίλειος Παπαδάκης καθώς και η  Καθηγουμένη της Μονής, Γερόντισσα Θεοξένη.

 

Ο εκπρόσωπος της Μητροπόλεως Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου π. Βασίλειος Παπαδάκης.

Ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Δαμασκηνός επέλεξε να ξεκινήσει τον σύντομό χαιρετισμό του προς τους νέους και όλους τους παραβρισκόμενους με το παράδειγμα της πυγολαμπίδας.  Εφόσον το θέμα εισήγησης στην ημερίδα ήταν: «Κοινωνία φθόνου ή κοινωνία ευθύνης;», διηγήθηκε σχετικά με το τόσο ανθρώπινο ελάττωμα του φθόνου μια παραδοσιακή αλληγορική ιστορία:

Ο Σεβ. Μητροπολίτης Κυδωνίας και Αποκορώνου κ. Δαμασκηνός

«Mια φορά ένα φίδι άρχισε να κυνηγάει μια πυγολαμπίδα. Ύστερα από τρεις μέρες αδιάκοπης καταδίωξης, χωρίς δυνάμεις πια, η πυγολαμπίδα σταμάτησε και μίλησε στο φίδι:

—    Μπορώ να σου κάνω μια ερώτηση;

—    Δε συνηθίζω ν’ ακούω τα θηράματά μου, αλλά μια που θα σε καταβροχθίσω, μπορείς να ρωτήσεις.

—    Ανήκω στην τροφική σου αλυσίδα;

—   Όχι.

—    Σου έκανα κανένα κακό;

—   Όχι.

—    Τότε γιατί θέλεις να με σκοτώσεις; Αφού σκέφτηκε λίγο, το φίδι απάντησε:

—    Επειδή δεν αντέχω να σε βλέπω να λάμπεις.»

Με αυτό το παράδειγμα, ο Σεβασμιώτατος μετέφερε το μήνυμα ότι δεν είναι λίγες οι φορές που προκαλούμε τον φθόνο και την ζήλια των τριγύρω μας και γινόμαστε αποδέκτες μιας άσχημης συμπεριφοράς χωρίς να υπάρχει κάποια προφανής αιτία. Δεν είναι λίγες οι φορές που τα σχόλια των γύρω μας, όταν υλοποιούμε αυτά που ονειρευόμαστε, όταν κάνουμε πράξη αυτά που μας εκφράζουν, θα είναι –το λιγότερο– επικριτικά.

Ο Ισπανός ψυχολόγος και ψυχίατρος Ενρίκε Ρόχας αναφέρει πως «όσοι νιώθουν ότι αποτελούν αντικείμενο του φθόνου συναδέλφων, συμμαθητών, γειτόνων, φίλων, ακόμα και συγγενών, πρέπει να ξέρουν πως το πιο σημαντικό είναι να προφυλάσσονται, να μην εκτίθενται σε καταστάσεις που προκαλούν και οξύνουν αυτό το συναίσθημα».

Με τη φράση όμως ”επειδή δεν αντέχω να σε βλέπω να λάμπεις” συνειδητοποιούμε βαθύτερα το μάταιο αυτού του κυνηγητού και κυρίως το ποιος είναι ο πραγματικός μας εχθρός. Είμαστε αυτοί που είμαστε και όχι αυτό που θέλουν οι άλλοι να είμαστε. Λάμπουμε με τον τρόπο και την βοήθεια της  Θείας Χάρης προς τον δρόμο της αλήθειας, που τελικά είναι ό,τι πιο σημαντικό για την εσωτερική μας γαλήνη. Έτσι λάμπουμε και αυτός από τον οποίο τρέχαμε να ξεφύγουμε δεν ήταν τελικά κανένας άλλος από τον ίδιο μας τον φόβο για την επικριτική στάση των άλλων. Και όλα αυτά γιατί απλά δεν είχαμε συνειδητοποιήσει πως λάμπουμε.

Κάθε φορά  που κάνουμε κάτι που πραγματικά μας αρέσει,  που μας εκφράζει, μας κάνει να νιώσουμε συγκίνηση, μας κάνει να είμαστε αληθινοί, ειλικρινείς, να δίνουμε και να παίρνουμε αγάπη, να νιώθουμε την χάρη της ευλογίας Του, ας θυμόμαστε ότι αυτό είναι το φως μας και αν εμπιστευόμαστε το πώς φαίνεται αυτό το φως στα δικά μας μάτια, δεν έχουμε να φοβηθούμε κανένα κυνηγητό από αυτούς που ενοχλήθηκαν γι’ αυτό που καταφέραμε να είμαστε. Πάντα υπήρχαν και δεν θα σταματήσουν πότε να υπάρχουν. Πάντα θα προσπαθούν να σβήσουν την δική μας λάμψη, γιατί απλά δεν γνωρίζουν τον τρόπο να αναδείξουν τη δική τους. Άλλωστε, στο πρόσωπο του Χριστού ο άνθρωπος βρίσκει τον «δρόμο», για να γνωρίσει την εσωτερική του αλήθεια.

«Κοινωνία φθόνου ή κοινωνία ευθύνης;»

Αιδ. Πρωτοπρεσβύτερος π. Βασίλειος Καλλιακμάνης-Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Ο εξαιρετικός ομιλητής, Αιδ. Πρωτοπρεσβύτερος π. Βασίλειος Καλλιακμάνης, Καθηγητής Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ., ανέπτυξε με λόγο άμεσο και ελπιδοφόρο  το θέμα «Κοινωνία φθόνου ή κοινωνία ευθύνης;». Την εμπνευσμένη ομιλία του ακολούθησε διάλογος, στον οποίο εκφράστηκαν ουσιαστικοί προβληματισμοί και αναζητήσεις από τους νέους που συμμετείχαν.

Μεταξύ πολλών άλλων είπε:

«Λέγεται συχνά, και αυτό τείνει να αποτελέσει βεβαιότητα, ότι η κοινωνία μας χάλασε∙ έτσι εξαίρονται  τα αρνητικά φαινόμενα που συμβαίνουν σε αυτή και απαξιώνεται η κοινωνική ζωή. Οπωσδήποτε υπάρχει ηθική κρίση, που αγγίζει συχνά τα όρια του αμοραλισμού. Από το άλλο μέρος όμως, μέσα σε αυτή την κοινωνία ζούμε, σπουδάζουμε, εργαζόμαστε, δημιουργούμε οικογένεια, αναπτύσσουμε κοινωνικές σχέσεις και αναπτύσσουμε ποικίλες δραστηριότητες, παράγουμε και καταναλώνουμε αγαθά, αναπτύσσουμε πολιτισμό, θρησκεύουμε, ασκούμαστε εν Χριστώ και εκφράζουμε την χριστιανική μας πίστη∙ ιδιαίτερα οι νέοι ακολουθούμε την μόδα και κυνηγάμε τις αρχές και τα ιδανικά της κοινωνίας αυτής, ενώ παράλληλα αμφισβητούμε τις παραδεδομένες αξίες. Έτσι διαμορφώνεται η κοινωνική πραγματικότητα. Δεν μπορεί να υπάρχει υγιής κοινωνία, όταν έχει άρρωστα μέλη, άρρωστους πολίτες∙ δηλαδή η κοινωνία τελικά δεν είναι διαφορετική από τους ανθρώπους, τα πρόσωπα που τη συγκροτούν, αλλά τα πρόσωπα και ο  τρόπος ζωής τους επηρεάζουν την κοινωνική πραγματικότητα.

Λέμε συχνά, για να αιτιολογήσουμε ανάρμοστες  συμπεριφορές: «Έλα καημένε, όλοι το ίδιο κάνουμε…» ή «Δεν βλέπετε τι γίνεται γύρω μας;». Και έτσι τι κάνουμε; Αποενοχοποιούμε και αμνηστεύουμε ακόμη και την ανομία.

Υπάρχουν ψυχικά πάθη τα οποία δύσκολα θεραπεύονται. Τα σωματικά τα βλέπουμε, τα αισθανόμαστε, μετανοούμε γι’ αυτά και ίσως τα θεραπεύουμε πιο εύκολα, έστω κι αν ξεριζώνονται πολύ δύσκολα. Τα ψυχικά όμως πάθη είναι δυσδιάκριτα, δυσκαταγώνιστα. Και θέλουν πολλή προσοχή, ανάμεσα στα ψυχικά πάθη, ποια; Η ματαιοδοξία, η κενοδοξία, η πλεονεξία, η πρόκληση και ο φθόνος…».

Σε αυτό τον σύνδεσμο μπορείτε να παρακολουθήσετε ολόκληρη την ομιλία: https://youtu.be/wv_99gDgSTI

Ιδιαίτερη χαρά ήταν η παρουσία ενός νέου φοιτητή απο την Καισάρεια της Καππαδοκίας, Ορθόδοξου νέου της Τουρκίας, που χαιρέτησε την εκδήλωση  και μοιράστηκε τον ενθουσιασμό του για τη συμμετοχή του στη σύναξη.

Υπεύθυνος του Μουσικού Σχολείου

Αμέσως μετά την ομιλία η ομάδα μαθητών του Μουσικού Σχολείου Χανίων έδωσαν χριστουγεννιάτικο τόνο στη συνάντηση τραγουδώντας  τα κάλαντα. 

Στη συνέχεια μοιράστηκε πεντανόστιμο χορτοφαγικό γεύμα σε πακέτο, που περιείχε: πίτσα, φαλάφελ, καλλιτσούνια, και φυσικά φρέσκα μανταρίνια, τοματίνια, χριστουγεννιάτικα γλυκά, όπως μελομακάρονα και κουραμπιέδες, φτιαγμένα όλα από τα ευλογημένα χέρια των εν Χριστώ αδελφών  της Μονής Χρυσοπηγής. Η ηλιόλουστη μέρα έδωσε τη δυνατότητα να το απολαύσουμε  στη κατάφυτη περιοχή του Μετοχίου υπό την συντρόφια της γερόντισσας Θεοξένης, που με θέρμη και μητρική φροντίδα προσκαλούσε τον κόσμο να γευματίσει. Το πρόγραμμα συνεχίστηκε με οδοιπορία στα μονοπάτια του μοναστικού βιότοπου, προσκύνημα στα σπηλαιώδη παρεκκλήσια, επίσκεψη στον βοτανικό κήπο της Μονής και στο Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης. Τέλος, η ημέρα έκλεισε με Εσπερινό, που έψαλαν νέοι στο εκκλησάκι της Αγίας Κυριακής με την συνοδεία του Θεοφιλέστατου Επισκόπου Ευμενείας κ. Ειρηναίου, ηγούμενου της Ιεράς Μονής Γουβερνέτου.

Η Καθηγουμένη της Μονής, Γερόντισσα Θεοξένη

Μερικές μέρες μετά την Σύναξη και ενώ κουβαλούσα στη σκέψη μου το ερώτημά για το αν έχουμε να προτείνουμε κάποια νέα ιδέα για να εμπλουτιστεί το πρόγραμμα της ημερίδας, έκανα  μια σύντομη αναζήτηση στο διαδίκτυο σε  παλαιότερες συνάξεις, εφόσον ήταν η δεύτερη χρονιά που συμμετείχα προσωπικά. Κατέληξα πως το πρόγραμμα της «Σύναξης Νέων» είναι πολύ καλά δομημένο, αλλαγές δεν χρειάζονται, το θέμα της εισήγησης κάθε χρόνο  είναι σχετικό με τις καταστάσεις και τις ανάγκες της κοινωνίας,  ανάλογα με ό,τι έχει βιώσει στο πέρασμα του έτους. Η εισήγηση από τον ομιλητή δεν παρουσιάζεται πρόχειρα,  αντιθέτως  αναπτύσσεται  με  τρόπο κριτικής διερεύνησης και στοχεύει στην καλλιέργεια θετικών στάσεων, στο καινούριο και το εναλλακτικό και στην ενθάρρυνση του κριτικού στοχασμού, αλλά και στην κοινωνική συνειδητοποίηση, την πολιτισμική κριτική, την ανάληψη πρωτοβουλιών. Το κεντρικό θέμα είναι πάντα διαχρονικό και  επίκαιρο.  Ο ομιλητής δεν είναι ποτέ το ίδιο άτομο και με αυτό τον τρόπο  χαρίζει ανανέωση στη σύναξή  και ενδιαφέρον προς τους επισκέπτες. Ο αναζωογονητικός περίπατος στο μοναστικό δασικό οικότοπο, οδοιπορώντας στα λιθόστρωτα μονοπάτια προς τα παρεκκλήσια μέσα στα σπήλαια, είναι κάτι το μοναδικό. Ο άνθρωπος εναρμονίζεται με το φυσικό του περιβάλλον, υπό την σκέπη της θείας Χάρης.

Συνεπώς, σεβαστή γερόντισσα Θεοξένη και εν Χριστώ αδελφές, ήταν όλα υπέροχα! Δεν έχουμε παρά να σας ευχαριστήσουμε για την μοναδική χριστουγεννιάτικη ημέρα που μας χαρίσατε.

Επιμέλεια κειμένου: Ειρήνη Χνάρη

Φωτογραφίες-Βίντεο: Αντώνιος Τζατζάνης

Πηγή: Ιερά Μητρόπολη Κυδωνιάς και Αποκορώνου

Επικαιρότητα

spot_img

Newsroom